هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر احساسات عمیق و سوزناک عاشقی است که از فراق و دوری معشوق رنج می‌برد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و احساسی، مانند "چشمه حیوان"، "نمکدان دهان" و "شمشیر کشیدن"، عمق عشق و اشتیاق خود را نشان می‌دهد. همچنین، در ابیاتی به ناامیدی و درماندگی عاشق اشاره می‌کند که چگونه از رسیدن به معشوق ناتوان است.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات مورد استفاده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.

شماره ۱۳۵۸ - ای بلعل شکرین چشمه حیوان کسی

ای بلعل شکرین چشمه حیوان کسی
هرکه مشتاق تو باشد چکند جان کسی ۱

از نمکدان دهانت جگرم میسوزد
چند از شوق تو سوزد دل بریان کسی ۲

اینچه ابرو و چه چشم اینچه دهان و چه لبست
از تو چون سیر شود دیده حیران کسی ۳

ای چه خورشید فلک بر افق بخت بلند
کی ترا غم بود از اشک چو طوفان کسی ۴

گر تو شمشیر کشی دست من و دامن صبر
نرسد دست فقیران بگریبان کسی ۵

خبر از داغ دل سوختگان کی دارد
او که آگه نشد از ناله پنهان کسی ۶

اهلی از ماه جبینان تو بمعراج وصال
کی رسی تا نزنی دست بدامان کسی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۵۷ - گر بغم شادی ز عشقش شادمانیها کنی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵۹ - کاشکی فرق سرم فرش سرایت بودی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.