خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی بیانگر عشق عمیق شاعر به معشوق است. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا مانند یوسف مصری و گل، عمق علاقه خود را نشان میدهد و از بیتوجهی معشوق شکایت میکند. او خود را غلام وفادار معشوق میداند که حتی سگ معشوق را با ادب میبوسد.
این شعر حاوی مفاهیم عرفانی و عاشقانه عمیق است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه کافی نیاز دارد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم عرفانی برای مخاطبان جوانتر ممکن است قابل درک نباشد.
شماره ۱۳۶۷ - ایسرو اگر این سوخته را دست بدادی
ایسرو اگر این سوخته را دست بدادی
جانرا چو گلی در کف دست تو نهادی ۱
گر بوی ترا یوسف مصری بشنیدی
سر بر زدی از خاکو بپای تو فتادی ۲
حسن تو پسر گر شدی از روز ازل فاش
بی عشق کس از ما در ایام نزادی ۳
گر عقد محبت دل ما با تو نبستی
چشم تو در فتنه برویم نگشادی ۴
در گلشن فردوی که کوثر دهدش آب
هرگز ز تو خوشتر ندمد نخل مرادی ۵
بر خاک نهادم به ادب پیش سگت روی
در روی زمین نیست چو من خاک نهادی ۶
اهلی است غلام تو و هیچش نکنی یاد
بدبخت غلامی که نیرزید به یادی ۷
جانرا چو گلی در کف دست تو نهادی ۱
گر بوی ترا یوسف مصری بشنیدی
سر بر زدی از خاکو بپای تو فتادی ۲
حسن تو پسر گر شدی از روز ازل فاش
بی عشق کس از ما در ایام نزادی ۳
گر عقد محبت دل ما با تو نبستی
چشم تو در فتنه برویم نگشادی ۴
در گلشن فردوی که کوثر دهدش آب
هرگز ز تو خوشتر ندمد نخل مرادی ۵
بر خاک نهادم به ادب پیش سگت روی
در روی زمین نیست چو من خاک نهادی ۶
اهلی است غلام تو و هیچش نکنی یاد
بدبخت غلامی که نیرزید به یادی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۶۶ - باز دل میبردم عشوه سرو نازی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۶۸ - دلا، با شمع خویشت در نگیرد گریه و زاری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
