هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از بیتوجهی معشوق به غم و درد خود شکایت میکند و بیان میکند که معشوق با وجود مهر و وفا به دیگران، به او بیاعتنایی میکند. همچنین، شاعر از جفاها و رنجهایی که از معشوق دیده است گله میکند و زیبایی معشوق را به آیینهای تشبیه میکند که تنها بازتابدهنده احساسات دیگران است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جفا و رنج عاطفی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۳۶۹ - مستی و غم از طعن بداندیش نداری
مستی و غم از طعن بداندیش نداری
آه از تو که یکذره غم خویش نداری ۱
پیش همه از خنده نمک چند فشانی
گویا خبری زین جگر ریش نداری ۲
مهرست و وفا کار تو با خلق ولیکن
جز ناز به بخت من درویش نداری ۳
هر لحظه بزخم دگرم سینه کنی ریش
کو تیر جفایی که تو در کیش نداری ۴
آیینه حسنت دل اهلی است نگهدار
باید که جز این آینه در پیش نداری ۵
آه از تو که یکذره غم خویش نداری ۱
پیش همه از خنده نمک چند فشانی
گویا خبری زین جگر ریش نداری ۲
مهرست و وفا کار تو با خلق ولیکن
جز ناز به بخت من درویش نداری ۳
هر لحظه بزخم دگرم سینه کنی ریش
کو تیر جفایی که تو در کیش نداری ۴
آیینه حسنت دل اهلی است نگهدار
باید که جز این آینه در پیش نداری ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۶۸ - دلا، با شمع خویشت در نگیرد گریه و زاری
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷۰ - نظری فکن که دارم تن زار و روی زردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
