خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از بیتوجهی معشوق به غم و درد خود شکایت میکند و بیان میکند که معشوق با وجود مهر و وفا به دیگران، به او بیاعتنایی میکند. همچنین، شاعر از جفاها و رنجهایی که از معشوق دیده است گله میکند و زیبایی معشوق را به آیینهای تشبیه میکند که تنها بازتابدهنده احساسات دیگران است.
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی پیچیده است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جفا و رنج عاطفی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۳۶۹ - مستی و غم از طعن بداندیش نداری
مستی و غم از طعن بداندیش نداری
آه از تو که یکذره غم خویش نداری ۱
پیش همه از خنده نمک چند فشانی
گویا خبری زین جگر ریش نداری ۲
مهرست و وفا کار تو با خلق ولیکن
جز ناز به بخت من درویش نداری ۳
هر لحظه بزخم دگرم سینه کنی ریش
کو تیر جفایی که تو در کیش نداری ۴
آیینه حسنت دل اهلی است نگهدار
باید که جز این آینه در پیش نداری ۵
آه از تو که یکذره غم خویش نداری ۱
پیش همه از خنده نمک چند فشانی
گویا خبری زین جگر ریش نداری ۲
مهرست و وفا کار تو با خلق ولیکن
جز ناز به بخت من درویش نداری ۳
هر لحظه بزخم دگرم سینه کنی ریش
کو تیر جفایی که تو در کیش نداری ۴
آیینه حسنت دل اهلی است نگهدار
باید که جز این آینه در پیش نداری ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۶۸ - دلا، با شمع خویشت در نگیرد گریه و زاری
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷۰ - نظری فکن که دارم تن زار و روی زردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
