شماره ۱۳۷۲ - ایگل که غم عاشق مدهوش نداری

ایگل که غم عاشق مدهوش نداری
تا چند بنالیم و بما گوش نداری ۱

افسرده دل امشب من از آنم که تو ایشمع
از گرمی می سر خوشی دوش نداری ۲

ایطوطی دل آینه ات چون نبود صاف
فهم سخن از آن لب خاموش نداری ۳

دوش از غم دل سوخت مرا شمع صفت اشک
امشب چه شد ایگریه که آن جوش نداری ۴

چون آدمیان مست نیی ای پری ز عشق
زان باسک او دست در آغوش نداری ۵

هوشی و دلی میطلبد قصه عشقش
اهلی چکنم من که تو خود هوش نداری ۶