شماره ۱۳۷۴ - گر درد من سر از دل فرهاد بر زدی

گر درد من سر از دل فرهاد بر زدی
بر سنگ تیشه کی زدی از غم بسر زدی ۱

مجنون چو من اگر جگرش سوختی ز عشق
آتش ز برق آه به آفاق در زدی ۲

آنشمع اگر ز چهره بر انداختی نقاب
پروانه را مجال ندادی که پر زدی ۳

گر حکم داشتی چو سلیمان دلم بباد
از ملک خاک خیمه بماک دگر زدی ۴

هر زخم ناوکی که زد آنشوخ بر دلم
راحت فزود کاش ازین بیشتر زدی ۵

یکشب اگر رقیب شدی دور از آن پری
فریاد چون سگان همه شب تا سحر زدی ۶

اهلی گر آن مسیح نفس نام بردی اش
بعد از هزار سال سر از خاک برزدی ۷