شماره ۱۳۷۸ - تو گر به خاک شهیدان گذار باز آری

تو گر به خاک شهیدان گذار باز آری
هزار گمشده را زان دیار باز آری ۱

مرا چو سبزه پژمرده ای سحاب کرم
چه شد به رحمت خود گر به کار باز آری ۲

ز هجر روی تو جان بیقرار شد بازآی
مگر که جان مرا با قرار باز آری ۳

هر آهویی که شکارت نشد ز حسرت سوخت
در آن هوس که تو رو در شکار باز آری ۴

به روزگار جوانی و کام دل ای پیر
کجا رسی مگر آن روزگار باز آری ۵

جهان بهار و خزانش بسیست لیک تو کی
خزان پیری خود را بهار باز آری ۶

غبار دل ببری پیش گلرخان چون باد
که گر غبار بری هم غبار باز آری ۷

چو سرو ناز تو اهلی کنار کرد از تو
به آب دیده کیش در کنار باز آری ۸