هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است. شاعر از نگاه معشوق، نازهای او، و تأثیرات عاطفی که بر او میگذارد سخن میگوید. همچنین، از دردها و رنجهای عشق و امید به بهبودی از طریق محبت معشوق صحبت میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک زیباییهای ادبی و ظرافتهای شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۳۷۹ - ای که در آیینه بینی روی و ناز افزون کنی
ای که در آیینه بینی روی و ناز افزون کنی
آه اگر خود را به چشم من ببینی چون کنی ۱
پنجه صبر مرا هر چند برتابی به جور
کی عنان قهر خود از دست من بیرون کنی ۲
شیوه شیرین نهان میداری از ناموس خود
ورنه از یک خنده صد فرهاد را مجنون کنی ۳
از تو زان نالم که گه گاهی دل ریش مرا
مرهمی بخشی ز زخم دیگرش پرخون کنی ۴
از لب لعل تو اهلی در خمار غم بسوخت
هم مگر معجون دردش زان لب میگون کنی ۵
آه اگر خود را به چشم من ببینی چون کنی ۱
پنجه صبر مرا هر چند برتابی به جور
کی عنان قهر خود از دست من بیرون کنی ۲
شیوه شیرین نهان میداری از ناموس خود
ورنه از یک خنده صد فرهاد را مجنون کنی ۳
از تو زان نالم که گه گاهی دل ریش مرا
مرهمی بخشی ز زخم دیگرش پرخون کنی ۴
از لب لعل تو اهلی در خمار غم بسوخت
هم مگر معجون دردش زان لب میگون کنی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۷۸ - تو گر به خاک شهیدان گذار باز آری
گوهر بعدی:شماره ۱۳۸۰ - سوختم چند چو برق آیی و چون باد روی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.