شماره ۱۳۸۰ - سوختم چند چو برق آیی و چون باد روی

سوختم چند چو برق آیی و چون باد روی
من بصد فتنه گرفتار و تو آزادی روی ۱

میکنی جور و جفا تا نکنم یاد تو لیک
تو نه آنی که بجور و ستم از یاد روی ۲

مردم از ناله مردم بکسان جور مکن
هم مرا سوز اگر از پی بیداد روی ۳

ایخوش آندم که چو بازیچه طفلان گشتم
سوی من خنده زنان آیی و دلشاد روی ۴

از پی پرسش اهلی چه کنی رنجه قدم
ترسم آزرده ز بس ناله و فریاد روی ۵