شماره ۱۳۹۰ - چو به تیغ کین ز خشمم بسر رکاب آیی

چو به تیغ کین ز خشمم بسر رکاب آیی
بخدا که پیش چشمم به از آفتاب آیی ۱

همه دم چو برق تازی بسرم چه گرمیست این
که بقتل بیگناهی بچنین شتاب آیی ۲

ز سرشک از آن کنارم همه دم پر آب باشد
که تو نوغزال گاهی بکنار آب آیی ۳

تو که گنج حسن و نازی چه شود اگر زمانی
بزکوه حسن و خوبی سوی این خراب آیی ۴

من مفلس گدا را بخیال هم نگنجد
که درآیی از درمن مگرم بخواب آیی ۵

طمع ایحریف کم کن ببتان که مست نازند
مگر آنکه سوی ایشان بدلی کباب آیی ۶

سر کوی دوست اهلی ز شماره شهیدان
نه قیامتست آنجا که تو در حساب آیی ۷