هوش مصنوعی:
این متن در مدح و ستایش امام رضا (ع) و بیان فضایل و مقامات معنوی ایشان است. شعر به توصیف نورانیت، علم، و جایگاه والای امام رضا (ع) در عالم هستی میپردازد و از او به عنوان چراغ هدایت و واسطه فیض الهی یاد میکند. همچنین، به ارتباط ایشان با دیگر ائمه و خاندان پیامبر (ص) اشاره شده و در پایان، دعایی برای رحمت و بخشش خطاها آورده شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی دینی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل فهم نباشد.
شمارهٔ ۱۸ - مدح امامزاده واجب التعظیم احمد بن موسی الکاظم علیه السلام
آنکه خاک آستانش کعبه صدق و صفاست
سید سادات عالم احمد موسی الرضاست ۱
ز آستانش گرنیی واقف ندانی عرش چیست
هر که این در میشناسد آگه از عرش خداست ۲
از جهان نوری که میخیزد ز بامش ظاهر است
کاین چراغ روشنی از خاندان مصطفی است ۳
نور این شهزاده چشم کور روشن میکند
زانکه نور دیده شاه شهید کربلاست ۴
اصل این گوهر که نور شرا چراغ عالم است
مجمع البحرین ختم انبیا و اولیاست ۵
انتساب گوهر پاکش ببحر الاتنساب
هفت بحر آمد که او بحر محیط کبریاست ۶
احمد بن موسی بین جعفر بن باقری
کز علی بن حسین بن علی مرتضاست ۷
حجه الله است و علم الله را برهان از اوست
این سخنرا حجت و برهان طلب کردن خطاست ۸
نور پاکش قبله خیل ملک شد کز شرف
او کجا از روی قدر و کعبه خاکی کجاست ۹
یا امام از لطف حاجت بخش خلق عالمی
کعبه گر قبله حاجت ترا خواند رواست ۱۰
رحم کن بر اهلی مسکین که از آب دو چشم
پای بر گل مانده و دست امیدش بر دعاست ۱۱
یارب از لطفت بآب روی این سید بشوی
هر چه از خط خطا بر نامه اعمال ماست ۱۲
سید سادات عالم احمد موسی الرضاست ۱
ز آستانش گرنیی واقف ندانی عرش چیست
هر که این در میشناسد آگه از عرش خداست ۲
از جهان نوری که میخیزد ز بامش ظاهر است
کاین چراغ روشنی از خاندان مصطفی است ۳
نور این شهزاده چشم کور روشن میکند
زانکه نور دیده شاه شهید کربلاست ۴
اصل این گوهر که نور شرا چراغ عالم است
مجمع البحرین ختم انبیا و اولیاست ۵
انتساب گوهر پاکش ببحر الاتنساب
هفت بحر آمد که او بحر محیط کبریاست ۶
احمد بن موسی بین جعفر بن باقری
کز علی بن حسین بن علی مرتضاست ۷
حجه الله است و علم الله را برهان از اوست
این سخنرا حجت و برهان طلب کردن خطاست ۸
نور پاکش قبله خیل ملک شد کز شرف
او کجا از روی قدر و کعبه خاکی کجاست ۹
یا امام از لطف حاجت بخش خلق عالمی
کعبه گر قبله حاجت ترا خواند رواست ۱۰
رحم کن بر اهلی مسکین که از آب دو چشم
پای بر گل مانده و دست امیدش بر دعاست ۱۱
یارب از لطفت بآب روی این سید بشوی
هر چه از خط خطا بر نامه اعمال ماست ۱۲
قالب: قصیده
تعداد ابیات: ۱۲
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۷ - نیز در مدح قاسم پرناک گوید
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۹ - در مدح شاه نجف علی مرتضی (ع) گوید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.