هوش مصنوعی: این متن از سعدی، به موضوعات فلسفی و اخلاقی مانند گذرایی زندگی، بی‌اعتباری دنیا، و اهمیت تفکر در مورد آغاز و پایان زندگی می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که انسان‌ها نباید به دنیا وابسته شوند، زیرا همه چیز فانی است و در نهایت همه به خاک بازمی‌گردند. همچنین، نصیحت به عنوان دارویی تلخ اما مفید توصیف شده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۲۴ - بیفکن خیمه تا محمل برانند

بیفکن خیمه تا محمل برانند
که همراهان این عالم روانند ۱

زن و فرزند و خویش و یار و پیوند
برادر خواندگان کاروانند ۲

نباید ستن اندر صحبتی دل
که بی ایشان بمانی یا بمانند ۳

نه اول خاک بودست آدمیزاد
به آخر چون بیندیشی همانند ۴

پس آن بهتر که اول و آخر خویش
بیندیشند و قدر خود بدانند ۵

زمین چندی بخورد از خلق و چندی
هنوز از کبر سر بر آسمانند ۶

یکی بر تربتی فریاد می‌خواند
که اینان پادشاهان جهانند ۷

بگفتم تخته‌ای بر کن ز گوری
ببین تا پادشه یا پاسبانند ۸

بگفتا تخته بر کندن چه حاجت
که می‌دانم که مشتی استخوانند ۹

نصیحت داروی تلخست و باید
که با جلاب در حلقت چکانند ۱۰

چنین سقمونیای شکرآلود
ز داروخانهٔ سعدی ستانند ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۶۲۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۳ - نه هر چه جانورند آدمیتی دارند
گوهر بعدی:غزل ۲۵ - اگر خدای نباشد ز بنده‌ای خشنود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.