غزل ۱ - ثنا و حمد بی‌پایان خدا را غزل ۲ - ما قلم در سر کشیدیم اختیار خویش را غزل ۳ - ای که انکار کنی عالم درویشان را غزل ۴ - غافلند از زندگی مستان خواب غزل ۵ - دریغ صحبت دیرین و حق دید و شناخت غزل ۶ - ای یار ناگزیر که دل در هوای تست غزل ۷ - مقصود عاشقان دو عالم لقای تست غزل ۸ - درد عشق از تندرستی خوشترست غزل ۹ - منزل عشق از جهانی دیگرست غزل ۱۰ - فلک با بخت من دایم به کینست غزل ۱۱ - آن را که جای نیست همه شهر جای اوست غزل ۱۲ - آن به که چون منی نرسد در وصال دوست غزل ۱۳ - به جهان خرم از آنم که جهان خرم ازوست غزل ۱۴ - از جان برون نیامده جانانت آرزوست غزل ۱۵ - هر که هر بامداد پیش کسیست غزل ۱۶ - خوشتر از دوران عشق ایام نیست غزل ۱۷ - چون عیش گدایان به جهان سلطنتی نیست غزل ۱۸ - تن آدمی شریف است به جان آدمیت غزل ۱۹ - صبحدمی که برکنم، دیده به روشناییت غزل ۲۰ - دنیی آن قدر ندارد که برو رشک برند غزل ۲۱ - نادر از عالم توحید کسی برخیزد غزل ۲۲ - ذوق شراب انست، وقتی اگر بباشد غزل ۲۳ - نه هر چه جانورند آدمیتی دارند غزل ۲۴ - بیفکن خیمه تا محمل برانند غزل ۲۵ - اگر خدای نباشد ز بنده‌ای خشنود غزل ۲۶ - شرف نفس به جودست و کرامت به سجود غزل ۲۷ - بسیار سالها به سر خاک ما رود غزل ۲۸ - وقت آنست که ضعف آید و نیرو برود غزل ۲۹ - روی در مسجد و دل ساکن خمار چه سود؟ غزل ۳۰ - هر کسی در حرم عشق تو محرم نشود غزل ۳۱ - از صومعه رختم به خرابات برآرید غزل ۳۲ - تا بدین غایت که رفت از من نیامد هیچ کار غزل ۳۳ - ره به خرابات برد، عابد پرهیزگار غزل ۳۴ - گناه کردن پنهان به از عبادت فاش غزل ۳۵ - هر که با یار آشنا شد گو ز خود بیگانه باش غزل ۳۶ - گر مرا دنیا نباشد خاکدانی گو مباش غزل ۳۷ - صاحبا عمر عزیزست غنیمت دانش غزل ۳۸ - ای روبهک چرا ننشینی به جای خویش غزل ۳۹ - برخیز تا تفرج بستان کنیم و باغ غزل ۴۰ - عمرها در سینه پنهان داشتیم اسرار دل غزل ۴۱ - دوش در صحرای خلوت گوی تنهایی زدم غزل ۴۲ - بر سر آنم که پای صبر در دامن کشم غزل ۴۳ - در میان صومعه سالوس پر دعوی منم غزل ۴۴ - باد گلبوی سحر خوش می‌وزد خیز ای ندیم غزل ۴۵ - ما امید از طاعت و چشم از ثواب افکنده‌ایم غزل ۴۶ - ساقیا می ده که ما دردی کش میخانه‌ایم غزل ۴۷ - خرما نتوان خوردن ازین خار که کشتیم غزل ۴۸ - خداوندی چنین بخشنده داریم غزل ۴۹ - تو پس پرده و ما خون جگر می‌ریزیم غزل ۵۰ - برخیز تا به عهد امانت وفا کنیم غزل ۵۱ - برخیز تا طریق تکلف رها کنیم غزل ۵۲ - خلاف راستی باشد، خلاف رای درویشان غزل ۵۳ - عشقبازی چیست سر در پای جانان باختن غزل ۵۴ - ای به باد هوس درافتاده غزل ۵۵ - شبی در خرقه رندآسا، گذر کردم به میخانه غزل ۵۶ - ای صوفی سرگردان، در بند نکونامی غزل ۵۷ - آستین بر روی و نقشی در میان افکنده‌ای غزل ۵۸ - چو کسی درآمد از پای و تو دستگاه داری غزل ۵۹ - یارب از ما چه فلاح آید اگر تو نپذیری غزل ۶۰ - هر روز باد می‌برد از بوستان گلی غزل ۶۱ - پاکیزه روی را که بود پاکدامنی غزل ۶۲ - اگر لذت ترک لذت بدانی غزل ۶۳ - این غزل در تذکرهٔ مرآت الخیال امیر علیخان سودی به نام شیخ سعدی است: غزل ۶۴ - یاری آنست که زهر از قبلش نوش کنی غزل ۶۵ - مبارک ساعتی باشد که با منظور بنشینی