هوش مصنوعی: این متن شعری است که بیانگر روحیه‌ی مبارزه، شجاعت و بی‌پروایی در برابر مشکلات و چالش‌های زندگی است. شاعر از طاعت و ثواب چشم پوشیده و به جای آن، به تلاش و همت بلند متکی است. او از دریا و طوفان نمی‌هراسد و با شجاعت به پیش می‌رود. همچنین، شاعر به نقد جامعه و رفتارهای ریاکارانه می‌پردازد و خود را از این گونه رفتارها متمایز می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم انتقادی و اجتماعی موجود در متن نیاز به تجربه و درک بیشتری از جامعه دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

غزل ۴۵ - ما امید از طاعت و چشم از ثواب افکنده‌ایم

ما امید از طاعت و چشم از ثواب افکنده‌ایم
سایهٔ سیمرغ همت بر خراب افکنده‌ایم ۱

گر به طوفان می‌سپارد یا به ساحل می‌برد
دل به دریا و سپر بر روی آب افکنده‌ایم ۲

محتسب گر فاسقان را نهی منکر می‌کند
گو بیا کز روی مستوری نقاب افکنده‌ایم ۳

عارف اندر چرخ و صوفی در سماع آورده‌ایم
شاهد اندر رقص و افیون در شراب افکنده‌ایم ۴

هیچکس بی‌دامنی تر نیست لیکن پیش خلق
باز می‌پوشند و ما بر آفتاب افکنده‌ایم ۵

سعدیا پرهیزگاران خودپرستی می‌کنند
ما دهل در گردن و خر در خلاف افکنده‌ایم ۶

رستمی باید که پیشانی کند با دیو نفس
گر برو غالب شویم افراسیاب افکنده‌ایم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۷۸۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۴ - باد گلبوی سحر خوش می‌وزد خیز ای ندیم
گوهر بعدی:غزل ۴۶ - ساقیا می ده که ما دردی کش میخانه‌ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.