هوش مصنوعی: این متن بیانگر ناامیدی از دنیایی است که جز خار ندارد و امیدی به گل‌های آن نیست. همچنین اشاره می‌کند که افراد بصیر ارزشی برای این دنیا قائل نیستند و تنها افراد نابینا (از نظر معنوی) به آن اعتبار می‌دهند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن برای درک و تحلیل نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.

شماره ۳۲۸ - گلزار جهان که غیر خارش نبود

گلزار جهان که غیر خارش نبود
امید گلی ز نوبهارش نبود ۱

صاحب نظر اعتبار کاهیش نکرد
کورست که چشم اعتبارش نبود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۲۷ - گردون که همیشه خاطر آزار بود
گوهر بعدی:شماره ۳۲۹ - پیری که ز خستگی تنش تاب خورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.