هوش مصنوعی: این متن شعری است که به موضوعاتی مانند رنج‌های عاطفی، ناامیدی، انتقاد از دوستان ناسازگار، و تأمل در مورد زندگی و مرگ می‌پردازد. شاعر از دردهای درونی، بی‌وفایی دیگران، و گذر زمان سخن می‌گوید و گاهی با نگاهی فلسفی به مسائل انسانی می‌نگرد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و ممکن است برای آن‌ها سنگین باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناامیدی و انتقاد از روابط انسانی نیاز به درک بالاتری از زندگی دارد.

شماره ۶۹ - کشته را رشک کشته دگرست

کشته را رشک کشته دگرست
من و زخمی که بر دل از جگرست ۱

رمد اجزای روزگار ز هم
روز و شب در قفای یکدگرست ۲

مستی انداز لغزشی دارد
حیف پایی که آفتش ز سرست ۳

ناله را مالدار کرد اثر
دل سختش دکان شیشه گرست ۴

دوستان دشمنند ور نه مدام
تیغ او تیز و خون ما هدرست ۵

پرده عیب جو دریده او
نوک کلکم ز دشنه تیزترست ۶

عقل و دین برده ای دل و جان نیز
آنچه از ما نبرده ای خبرست ۷

شه حریر و گدا پلاس برید
آنچه من قطع کرده ام نظر است ۸

منت از دل نمی توان برداشت
شکر ایزد که ناله بی اثرست ۹

قفس و دام را گناهی نیست
ریختن در نهاد بال و پرست ۱۰

ریزد آن برگ و این گل افشاند
هم خزان هم بهار در گذرست ۱۱

کم خود گیر و بیش شو غالب
قطره از ترک خویشتن گهرست ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۸ - چشمم از ابر اشکبارترست
گوهر بعدی:شماره ۷۰ - سینه بگشودیم و خلقی دید کاینجا آتش ست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.