شماره ۷۱ - ما لاغریم گر کمر یار نازکست

ما لاغریم گر کمر یار نازکست
فرقی ست در میانه که بسیار نازکست ۱

دارم دلی ز آبله نازک نهادتر
آهسته پا نهم که سر خار نازکست ۲

از جنبش نسیم فرو ریزدی ز هم
ما را چو برگ گل در و دیوار نازکست ۳

باناله ام ز سنگ دلیهای خود مناز
غافل قماش طاقت کهسار نازکست ۴

زحمت کشید و آن مژه برگشت همچنان
ما سخت جان و لذت آزار نازکست ۵

رسواییی مباد خودآرایی ترا
گل پر مزن که گوشه دستار نازکست ۶

ترسم تپش ز بند برون افگند مرا
تاب کمند کاکل خمدار نازکست ۷

از جلوه ناگداختن و رو نساختن
آیینه را ببین که چه مقدار نازکست ۸

می رنجد از تحمل ما بر جفای خویش
هان شکوه ای که خاطر دلدار نازکست ۹

از ناتوانی جگر و معده باک نیست
غالب دل و دماغ تو بسیار نازکست ۱۰