شماره ۱۱۵ - لبم از زمزمه یاد تو خاموش مباد

لبم از زمزمه یاد تو خاموش مباد
غیر تمثال تو نقش ورق هوش مباد ۱

نگهی کش به هزار آب نشویند ز اشک
محرم جلوه آن صبح بناگوش مباد ۲

هوس چادر گل گر ته خاکم باشد
خاکم از نقش کف پای تو گلپوش مباد ۳

وعده گردیده وفا طره پریشانی را
یارب امشب به درازی خجل از دوش مباد ۴

غیر اگر دیده به دیدار تو محرم دارد
فارغ از انده محرومی آغوش مباد ۵

گهری کش نظر از همت پاکان نبود
صرف پیرایه آن گردن و آن گوش مباد ۶

هر که را رخت نمازی نبود از نم می
جای در حلقه رندان قدح نوش مباد ۷

رهرو بادیه شوق سبک سیرانند
بار سر نیز درین مرحله بر دوش مباد ۸

مفتیان باده عزیزست مریزید به خاک
جوشد از پرده دگر خون سیاووش مباد ۹

همه گر میوه فردوس به خوانت باشد
غالب آن انبه بنگاله فراموش مباد ۱۰