هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از تشبیهات و استعارههای پیچیده برای بیان احساسات عمیق عشق، شوق، و رنج استفاده میکند. شاعر از عناصری مانند بت کشمیر، شمشیر، غمزه، و آتش برای توصیف حالات درونی خود بهره میبرد. همچنین، مفاهیمی مانند تقدیر، صبر، و عشق الهی در آن مشهود است.
رده سنی:
18+
متن از لحاظ زبانی و مفهومی پیچیده است و درک کامل آن نیازمند آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و اصطلاحات عرفانی است. همچنین، برخی از مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۳۰ - حور بهشتی ز یاد آن بت کشمیر برد
حور بهشتی ز یاد آن بت کشمیر برد
بیم صراط از نهاد آن دم شمشیر برد ۱
شبروی غمزه ای صبر و دل و دین ربود
جان که ازو بازماند شحنه تقدیر برد ۲
ناله در ایوار شوق توشه راهی نداشت
بست به غارت کمر فرصت شبگیر برد ۳
شوق بلندی گرای پایه منصور جست
حوصله نارسا پی به سر تیر برد ۴
زد نگهت بر دلم مخزن اسرار دید
خواست کلیدش برد طاقت تقریر بود ۵
جنبش ابرو نبود از پی قتلم ضرور
غمزه ز بی طاقتی دست به شمشیر برد ۶
روشنیی داشت عشق چاشنیی داشت مهر
آن خس از آتش گرفت این شکر از شیر برد ۷
خانه زنبور شد کلبه ام از دست چرخ
بس که ز آب و گلم رغبت تعمیر بود ۸
سردی مهر کسی آب رخ شعله ریخت
گرمی نبض دلم عرض تباشیر بود ۹
عشق ز خاک درت سرمه بینش گرفت
یاوه درآمد هوس نسخه اکسیر برد ۱۰
با خودش افتاده کار باک ز غالب مدار
ذوق فغانش ز دل ورزش تأثیر بود ۱۱
بیم صراط از نهاد آن دم شمشیر برد ۱
شبروی غمزه ای صبر و دل و دین ربود
جان که ازو بازماند شحنه تقدیر برد ۲
ناله در ایوار شوق توشه راهی نداشت
بست به غارت کمر فرصت شبگیر برد ۳
شوق بلندی گرای پایه منصور جست
حوصله نارسا پی به سر تیر برد ۴
زد نگهت بر دلم مخزن اسرار دید
خواست کلیدش برد طاقت تقریر بود ۵
جنبش ابرو نبود از پی قتلم ضرور
غمزه ز بی طاقتی دست به شمشیر برد ۶
روشنیی داشت عشق چاشنیی داشت مهر
آن خس از آتش گرفت این شکر از شیر برد ۷
خانه زنبور شد کلبه ام از دست چرخ
بس که ز آب و گلم رغبت تعمیر بود ۸
سردی مهر کسی آب رخ شعله ریخت
گرمی نبض دلم عرض تباشیر بود ۹
عشق ز خاک درت سرمه بینش گرفت
یاوه درآمد هوس نسخه اکسیر برد ۱۰
با خودش افتاده کار باک ز غالب مدار
ذوق فغانش ز دل ورزش تأثیر بود ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۲۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۹ - ذوقش به وصل گر چه زبانم ز کار برد
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱ - در کلبه ما از جگر سوخته بو برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.