شماره ۱۳۵ - هم «انا الله » خوان درختی را به گفتار آورد

هم «انا الله » خوان درختی را به گفتار آورد
هم «انا الحق » گوی مردی را سر دار آورد ۱

ای که پنداری که ناچارست گردون در روش
نیست ناچار آن که گردون را به رفتار آورد ۲

نکته ای داریم و با یاران همی گوییم فاش
طالب دیدار باید تاب دیدار آورد ۳

دانه ها چون ریزد از تسبیح تاری بیش نیست
این مشعبد دیر گاه از سبحه زنار آورد ۴

جذب شوقش بین که در هنگام برگشتن ز دیر
در قفای خویشتن بت را به رفتار آورد ۵

آن کند قطع بیابان این شکافد مغز کوه
عشق هر یک را به طرز خاص در کار آورد ۶

آه ما را بین که نارد از دل سختش خبر
باد را نازم که ابر از سوی کهسار آورد ۷

نزد ما حیف ست گو نزد زلیخا میل باش
جذبه ای کز چاه یوسف را به بازار آورد ۸

نیست چون در منطقش جز ذکر شاهد حرف و صوت
شاهدی باید که غالب را به گفتار آورد ۹