شماره ۱۴۶ - نیست وقتی که به ما کاهشی از غم نرسد

نیست وقتی که به ما کاهشی از غم نرسد
نوبت سوختن ما به جهنم نرسد ۱

دوری درد ز درمان نشناسی هشدار
کز تپیدن دل افگار به مرهم نرسد ۲

می به زهاد مکن عرض که این جوهر ناب
پیش این قوم به شورابه زمزم نرسد ۳

خواجه فردوس به میراث تمنا دارد
وای گر در روش نسل به آدم نرسد ۴

صله و مزد میندیش که در ریزش عام
لاله از داغ و گل از چاک به شبنم نرسد ۵

بهره از سرخوشیم نیست دماغم عالی ست
باده گر خود بود از میکده جم نرسد ۶

هر چه بینی به جهان حلقه زنجیری هست
هیچ جا نیست که این دایره با هم نرسد ۷

فرخا لذت بیداد کزین راهگذر
به کسان می رسد آن کس که به خود هم نرسد ۸

هر کجا دشنه شوق تو جراحت بارد
جز خراشی به جگرگوشه ادهم نرسد ۹

طوبی فیض تو هر جا گل و بار افشاند
جز نسیمی به پرستشگه مریم نرسد ۱۰

سوزد از تاب سموم دم گرمم غالب
دل گرش تازگی از اشک دمادم نرسد ۱۱