هوش مصنوعی:
این شعر از مولانا بیانگر تحول روحی و معنوی شاعر است. او از تاریکی شب (نماد جهل و گمراهی) به روشنایی صبح (نماد هدایت و آگاهی) میرسد. شاعر از موهبتهای الهی مانند نور هدایت، سکوت معنوی، بینش باطنی، و دانش سخن میگوید. همچنین، اشارهای به تغییرات تاریخی و فرهنگی دارد، مانند جایگزینی نمادهای باستانی با مفاهیم اسلامی.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از نمادهای پیچیده در این شعر، درک آن را برای مخاطبان جوانتر دشوار میکند. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و فرهنگی ممکن است برای گروههای سنی پایینتر نامفهوم باشد.
شماره ۱۶۴ - مژده صبح درین تیره شبانم دادند
مژده صبح درین تیره شبانم دادند
شمع کشتند و ز خورشید نشانم دادند ۱
رخ گشودند و لب هرزه سرایم بستند
دل ربودند و دو چشم نگرانم دادند ۲
سوخت آتشکده ز آتش نفسم بخشیدند
ریخت بتخانه ز ناقوس فغانم دادند ۳
گهر از رایت شاهان عجم برچیدند
به عوض خامه گنجینه فشانم دادند ۴
افسر از تارک ترکان پشنگی بردند
به سخن ناصیه فر کیانم دادند ۵
گوهر از تاج گسستند و به دانش بستند
هر چه بردند به پیدا به نهانم دادند ۶
هر چه در جزیه ز گبران می ناب آوردند
به شب جمعه ماه رمضانم دادند ۷
هر چه از دستگه پارس به یغما بردند
تا بنالم هم از آن جمله زبانم دادند ۸
دل ز غم مرده و من زنده همانا این مگر
بود ارزنده به ماتم که امانم دادند ۹
هم ز آغاز به خوف و خطرستم غالب
طالع از قوس و شمار از سرطانم دادند ۱۰
شمع کشتند و ز خورشید نشانم دادند ۱
رخ گشودند و لب هرزه سرایم بستند
دل ربودند و دو چشم نگرانم دادند ۲
سوخت آتشکده ز آتش نفسم بخشیدند
ریخت بتخانه ز ناقوس فغانم دادند ۳
گهر از رایت شاهان عجم برچیدند
به عوض خامه گنجینه فشانم دادند ۴
افسر از تارک ترکان پشنگی بردند
به سخن ناصیه فر کیانم دادند ۵
گوهر از تاج گسستند و به دانش بستند
هر چه بردند به پیدا به نهانم دادند ۶
هر چه در جزیه ز گبران می ناب آوردند
به شب جمعه ماه رمضانم دادند ۷
هر چه از دستگه پارس به یغما بردند
تا بنالم هم از آن جمله زبانم دادند ۸
دل ز غم مرده و من زنده همانا این مگر
بود ارزنده به ماتم که امانم دادند ۹
هم ز آغاز به خوف و خطرستم غالب
طالع از قوس و شمار از سرطانم دادند ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۲۴۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۳ - بهر خواری بس که سرگرم تلاشم کرده اند
گوهر بعدی:شماره ۱۶۵ - پروا اگر از عربده دوش نکردند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.