هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از رنجها و سختیهای زندگی خود میگوید، از تلاشهای بیثمر، ترس از رسوایی، غم فردا و ناامیدی سخن میراند. او احساس میکند که توسط دیگران تحقیر شده و رازهایش فاش شده است. همچنین از بیطاقتی و اندوه خود مینالد و به شرایط سخت زندگی اشاره میکند. در نهایت، از ننگ خواجگی و مقایسه خود با افراد بزرگی مانند سلمان و بوذر سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و رنج ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۱۶۳ - بهر خواری بس که سرگرم تلاشم کرده اند
بهر خواری بس که سرگرم تلاشم کرده اند
پاره ای نزدیک در هر دورباشم کرده اند ۱
ترسم از رسواییم آخر پشیمانی کشید
رازم و این شاهدان مست فاشم کرده اند ۲
چرخ هر روزم غم فردا به خوردن می دهد
تا قیامت فارغ از فکر معاشم کرده اند ۳
غیر گفتی روشناس چشم گوهربار هست
رازدان ناله الماس پاشم کرده اند ۴
هر چه از بی طاقتی مزد ثباتم داده اند
هر چه از اندوه صرف انتعاشم کرده اند ۵
از تف داغت به دل دوزخ سرشتم خوانده اند
وز دم تیغت به تن مینو قماشم کرده اند ۶
هم به صحرای جنون مجنون خطابم داده اند
هم به کوه بیستون خارا تراشم کرده اند ۷
چشم نبوم از چه رو خارم به جیب افشانده اند
دل نباشم تا چرا رزق خراشم کرده اند ۸
از چه غالب خواجگی های جهان ننگ منست
گر نه با سلمان و بوذر خواجه تاشم کرده اند؟ ۹
پاره ای نزدیک در هر دورباشم کرده اند ۱
ترسم از رسواییم آخر پشیمانی کشید
رازم و این شاهدان مست فاشم کرده اند ۲
چرخ هر روزم غم فردا به خوردن می دهد
تا قیامت فارغ از فکر معاشم کرده اند ۳
غیر گفتی روشناس چشم گوهربار هست
رازدان ناله الماس پاشم کرده اند ۴
هر چه از بی طاقتی مزد ثباتم داده اند
هر چه از اندوه صرف انتعاشم کرده اند ۵
از تف داغت به دل دوزخ سرشتم خوانده اند
وز دم تیغت به تن مینو قماشم کرده اند ۶
هم به صحرای جنون مجنون خطابم داده اند
هم به کوه بیستون خارا تراشم کرده اند ۷
چشم نبوم از چه رو خارم به جیب افشانده اند
دل نباشم تا چرا رزق خراشم کرده اند ۸
از چه غالب خواجگی های جهان ننگ منست
گر نه با سلمان و بوذر خواجه تاشم کرده اند؟ ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۲۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۲ - باید ز می هر آینه پرهیز گفته اند
گوهر بعدی:شماره ۱۶۴ - مژده صبح درین تیره شبانم دادند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.