هوش مصنوعی:
این شعر بهار را به عنوان فصل زیباییها، شور و جنون توصیف میکند. شاعر از جلوههای طبیعت در بهار مانند گلها، نسیم و رنگها سخن میگوید و آن را با عشق و شادی مقایسه میکند. همچنین، بهار را به عنوان فصل تغییر و تحول، همراه با شور و هیجان و گاهی وحشت توصیف میکند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'شور و جنون' یا 'وحشت' نیاز به درک بالاتری از احساسات و تجربیات زندگی دارند که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۹۳ - مژده ای ذوق خرابی که بهارست بهار
مژده ای ذوق خرابی که بهارست بهار
خرد آشوب تر از جلوه یارست بهار ۱
چه جنون تا زهوای گل و خارست بهار
کاین چنین قطره زن از ابر بهارست بهار ۲
نازم آیین کرم را که به سرگرمی خویش
دشت را شمع و چراغ شب تارست بهار ۳
شوخی خوی ترا قاعده دان ست خزان
خوبی روی ترا آیینه دارست بهار ۴
در غمت غازه رخساره هوش ست جنون
در رهت شانه گیسوی غبارست بهار ۵
هم حریفان ترا طرف بساط ست چمن
هم شهیدان ترا شمع مزارست بهار ۶
جعد مشکین ترا غالیه سای ست نسیم
رخ رنگین ترا غازه نگارست بهار ۷
وحشتی می دمد از گرد پرافشانی رنگ
از کمینگاه که رم خورده شکارست بهار؟ ۸
به جهان گرمی هنگامه حسنست ز عشق
شورش اندوز ز غوغای هزارست بهار ۹
سنبل و گل اگر از گلشنیان ست چه غم
بهر ما گلخنیان دود و شرارست بهار ۱۰
خارها در ره سودازدگان خواهد ریخت
ور نه در کوه و بیابان به چه کارست بهار؟ ۱۱
می توان یافتن از ریزش شبنم غالب
که ز رشک نفسم در چه فشارست بهار ۱۲
خرد آشوب تر از جلوه یارست بهار ۱
چه جنون تا زهوای گل و خارست بهار
کاین چنین قطره زن از ابر بهارست بهار ۲
نازم آیین کرم را که به سرگرمی خویش
دشت را شمع و چراغ شب تارست بهار ۳
شوخی خوی ترا قاعده دان ست خزان
خوبی روی ترا آیینه دارست بهار ۴
در غمت غازه رخساره هوش ست جنون
در رهت شانه گیسوی غبارست بهار ۵
هم حریفان ترا طرف بساط ست چمن
هم شهیدان ترا شمع مزارست بهار ۶
جعد مشکین ترا غالیه سای ست نسیم
رخ رنگین ترا غازه نگارست بهار ۷
وحشتی می دمد از گرد پرافشانی رنگ
از کمینگاه که رم خورده شکارست بهار؟ ۸
به جهان گرمی هنگامه حسنست ز عشق
شورش اندوز ز غوغای هزارست بهار ۹
سنبل و گل اگر از گلشنیان ست چه غم
بهر ما گلخنیان دود و شرارست بهار ۱۰
خارها در ره سودازدگان خواهد ریخت
ور نه در کوه و بیابان به چه کارست بهار؟ ۱۱
می توان یافتن از ریزش شبنم غالب
که ز رشک نفسم در چه فشارست بهار ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
۲۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۲ - ای دل از گلبن امید نشانی به من آر
گوهر بعدی:شماره ۱۹۴ - بی دوست ز بس خاک فشاندیم به سر بر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
