هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر درد و رنج عاشقانه، انتظار و امید به دیدار معشوق است. شاعر از زخمهای عاطفی، بیقراری و اشتیاق سفر میگوید و با تصاویری مانند خون چکیدن از چشم، بخیههای ناسور و خاک شدن در راه انتظار، عمق غم و عشق خود را نشان میدهد. همچنین، اشارههایی به مفاهیمی مانند صبر، عجز و نیاز به معشوق دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد. همچنین، برخی تصاویر مانند 'خون چکیدن از چشم' ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۲۰۱ - خون قطره قطره می چکد از چشم تر هنوز
خون قطره قطره می چکد از چشم تر هنوز
نگسسته ایم بخیه زخم جگر هنوز ۱
با آن که خاک شد به سر راه انتظار
پر می زند نفس به هوای اثر هنوز ۲
تا خود پس از رسیدن قاصد چه رو دهد؟
خوش می کنم دلی به امید خبر هنوز ۳
بختم ز بزم عیش به غربت فگند و من
مستم چنان که پا نشناسم ز سر هنوز ۴
دیدار جوست دیده و دارد خجل مرا
از جوش دل نبستن راه نظر هنوز ۵
شد روز رستخیز و به یاد شب وصال
محوم همان به لذت بیم سحر هنوز ۶
ای سنگ بر تو دعوی طاقت مسلم ست
خود را ندیده ای به کف شیشه گر هنوز ۷
پرویزن ست تارکم از زخم خار پا
از سر برون نرفته هوای سفر هنوز ۸
بلبل سزد ز غیرت پروانه سوختن
رنگین به شعله نیست ترا بال و پر هنوز ۹
غالب نگشته خاک به راهت تو و خدا
گردی ست پرفشان به سر رهگذر هنوز ۱۰
نگسسته ایم بخیه زخم جگر هنوز ۱
با آن که خاک شد به سر راه انتظار
پر می زند نفس به هوای اثر هنوز ۲
تا خود پس از رسیدن قاصد چه رو دهد؟
خوش می کنم دلی به امید خبر هنوز ۳
بختم ز بزم عیش به غربت فگند و من
مستم چنان که پا نشناسم ز سر هنوز ۴
دیدار جوست دیده و دارد خجل مرا
از جوش دل نبستن راه نظر هنوز ۵
شد روز رستخیز و به یاد شب وصال
محوم همان به لذت بیم سحر هنوز ۶
ای سنگ بر تو دعوی طاقت مسلم ست
خود را ندیده ای به کف شیشه گر هنوز ۷
پرویزن ست تارکم از زخم خار پا
از سر برون نرفته هوای سفر هنوز ۸
بلبل سزد ز غیرت پروانه سوختن
رنگین به شعله نیست ترا بال و پر هنوز ۹
غالب نگشته خاک به راهت تو و خدا
گردی ست پرفشان به سر رهگذر هنوز ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۰ - ای شوق به ما عربده بسیار میاموز
گوهر بعدی:شماره ۲۰۲ - با همه گمگشتگی خالی بود جایم هنوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.