هوش مصنوعی: این شعر از غزل‌های حافظه‌وار با مضامین عرفانی و اخلاقی است که به موضوعاتی مانند رقصیدن در برابر بلاها، بی‌وفایی دنیا، اهمیت دم غنیمت شمردن، و رهایی از قید و بندهای دنیوی می‌پردازد. شاعر از مخاطب می‌خواهد که در برابر سختی‌ها مقاومت نکند و به جای آن، با پذیرش شرایط، به رقص و شادی بپردازد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به بی‌وفایی دنیا و پذیرش رنج نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۱۹ - چون عکس پل به سیل به ذوق بلا برقص

چون عکس پل به سیل به ذوق بلا برقص
جا را نگاه دار و هم از خود جدا برقص ۱

نبود وفای عهد دمی خوش غنیمت ست
از شاهدان به نازش عهد وفا برقص ۲

ذوقی ست جستجو چه زنی دم ز قطع راه
رفتار گم کن و به صدای درا برقص ۳

سرسبز بوده و به چمن ها چمیده ایم
ای شعله در گداز خس و خار ما برقص ۴

هم بر نوای جغد طریق سماع گیر
هم در هوای جنبش بال هما برقص ۵

در عشق انبساط به پایان نمی رسد
چون گردباد خاک شو و در هوا برقص ۶

فرسوده رسمهای عزیزان فرو گذار
در سور نوحه خوان و به بزم عزا برقص ۷

چون خشم صالحان و ولای منافقان
در نفس خود مباش ولی بر ملا برقص ۸

از سوختن الم ز شگفتن طرب مجوی
بیهوده در کنار سموم و صبا برقص ۹

غالب بدین نشاط که وابسته که ای
در خویشتن ببال و به بند بلا برقص ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۱۸ - دوشم آهنگ عشا بود که آمد در گوش
گوهر بعدی:شماره ۲۲۰ - دل در غمش بسوز که جان می دهد عوض
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.