شماره ۲۶۷ - وحشتی در سفر از برگ سفر داشته ایم

وحشتی در سفر از برگ سفر داشته ایم
توشه راه دلی بود که برداشته ایم ۱

لغزد از تاب بناگوش تو مستانه و ما
تکیه بر پاکی دامان گهر داشته ایم ۲

زخم ناخورده ما روزی اغیار مکن
کان به آرایش دامان نظر داشته ایم ۳

ناله تا گم نکند راه لب از ظلمت غم
جان چراغی ست که بر راهگذر داشته ایم ۴

تو دماغ از می پر زور رسانیده و ما
بر در خمکده خشتی ته سر داشته ایم ۵

جا گرفتن به دل دوست نه اندازه ماست
تو همان گیر که آهیم و اثر داشته ایم ۶

مژه تا خون دل افشاند ز ریزش استاد
ماتم طالع اجزای جگر داشته ایم ۷

داغ احسان قبولی ز لئیمانش نیست
ناز بر خرمی بخت هنر داشته ایم ۸

پیش ازین مشرب ما نیز سخن سازی بود
لختی از خوشدلی غیر خبر داشته ایم ۹

وارسیدیم که غالب به میان بود نقاب
کاش دانیم که از روی که برداشته ایم؟ ۱۰