هوش مصنوعی: شاعر از فرار از دام و بازگشت‌های مکرر اظهار پشیمانی می‌کند و به خود نفرین می‌فرستد، اما همچنان به زبان جاده و راه وطن وفادار است.
رده سنی: 15+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

شماره ۹۲ - غالب چو ز دامگه بدر جستم من

غالب چو ز دامگه بدر جستم من
آخر ز چه بود این همه برگشتن ۱

باید که کنم هزار نفرین بر خویش
لیکن به زبان جاده راه وطن ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۱ - شرطست به دهر در مظفر گشتن
گوهر بعدی:شماره ۹۳ - بر قول تو اعتماد نتوان کردن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.