بخش ۲۴ - داستان ایران وایرانیان گوید که با هم مکدر داشتند اوشان را

کنون داستانی زایرانیان
شنو تا بگویم به روشن روان ۱

زگردان ایران وبانو گشسب
به میدان دانش بتازید اسب ۲

به میدان دانش سواری کنم
به عقل و خرد استواری کنم ۳

زخود یادگاری گذارم به دهر
کزان هوشمندان بگیرند بهر ۴

به الطاف خوانند تحسین من
که در دست دارم زجای سخن ۵

سخن در جهان فرو زیب از تو یافت
چو خورشید نور سخن از تو یافت ۶

که نطق تو تا نظم گوینده شد
زبان زبان آوران بنده شد. ۷