بخش ۵ - در نعت النّبی صلّی الله علیه

سرِ داد پیغمبر پاکدین
اگر خواستی گنج روی زمین ۱

بر او آشکارا شدی بی گمان
بر او زر بباریدی از آسمان ۲

کسی کاو نهاد از برِ عرش پای
همان برتر از قاب قوسینش جای ۳

عنان کش بود پیش او جبرئیل
ببیند بهشت و می سلسبیل ۴

بخندد به روی اندرش گرگ و شیر
بغلتد به خاک اژدهای دلیر ۵

به شمشیر دین آشکاره کند
فرشته به رویش نظاره کند ۶

برآید برآرد به فرمانش ابر
نیایش کند پیش او شیر و ببر ۷

به یک شب دو گیتی ببیند تمام
به گوشش درآید ز یزدان سلام ۸

به انگشت مه را کند بر دو نیم
چرا تنگ باشد بر او زرّ و سیم ۹

جهان را بدان گرسنه خود بخواست
چو دانست کاین جای؛ جای فناست ۱۰

از آغاز چون آدمی آفرید
شد از شکل نام محمد پدید ۱۱

سرش میم و دو دست حی لامحال
شکم میم و دیگر دو پایش چو دال ۱۲

شنیدی که یزدانش چون پیش خواند
نه زر ماند از او باز و نه سیم ماند ۱۳

همان دخترش کرد با او گله
که از آسن دستم شده آبله ۱۴

تو گر مردمی آز کوتاه کن
به پیغمبر خویشتن راه کن ۱۵

ز هر چیز ورزی، فزونی بده
به دادن سپاسی به کس برمنه ۱۶

ز ما آفرین برچنان نیکبخت
فزونتر زباران و برگ درخت ۱۷