بخش ۱۹۴ - هدایای کارم به نزد فریدون و وصف اسبان آبی نژاد

در گنجهای پدر کرد باز
فراوان برون کرد از آن گنج و ساز ۱

بیاورد سالار فرخنده بخت
ز گنج پدر شایگانی سه تخت ۲

یکی تخت پیروزه بود، آن که کوش
فرستاد نزدیک طیهور زوش ۳

زبرجد یکی تخت دیگر گزید
که اندر جهان آن چنان کس ندید ۴

یکی دیگر از زرّ خورشید رنگ
که هرگز چنان، کس نیارد به چنگ ۵

به یاقوت و پیروزه آراسته
به لعل و به مرجان بپیراسته ۶

نهاده بر آن تختها هر سه تاج
بیاورده ده تخت دیگر ز عاج ۷

هم از تخته دیبای چینی هزار
هزار دگر تیغ زهر آبدار ۸

بیاورد از آن پس هزاران زره
بدو هیچ پیدا نه بند و گره ۹

همان تخت دیبای چینی هزار
هزار دگر مرکب شاهوار ۱۰

پس آن نافه ی مشک تبّت هزار
هزار دگر نیزه ی جان گذار ۱۱

ز یاقوت صد پاره همچون کناغ
که در شب همی تافتی چون چراغ ۱۲

دگر بود صد دانه درّ خوشاب
که از شهریاران ندید آن به خواب ۱۳

ز سنجاب موی و سمور سیاه
گزین کرد و آورد گنجور شاه ۱۴

شمردند از آن مویها ده هزار
صد از خوبرویان چین و تتار ۱۵

کنیزی صد و بیست شمشاد تن
همه پای کوب و همه چنگ زن ۱۶

به غمزه همه چشمه ی و دلربای
به فتنه همه چهره ی و جان کرای ۱۷

صد از تازی اسبان آبی نژاد
گزین کرد شاه آن به آیین و داد ۱۸

گه شیهه آشفته ی بیدلی
مر او را تگی دورتر منزلی ۱۹

گه راه در زیر مرد خرد
بریدی شبانروز فرسنگ صد ۲۰

ز دریا گرفته یکی اسب نر
چو سیل روان و چو مرغ به پر ۲۱

به هیکل چو کوه و قوائم چو سنگ
چو گوران به موی و چو دیوان به رنگ ۲۲

تنش چون شبه، رخ چو سیم حلال
چو جعد بتان موی و دنبال و یال ۲۳

به گشتن چو چرخ و به جستن چو تیر
کز او خیره شد مردم تیزویر ۲۴

به رفتن چو باد و دویدن چو ببر
به جولان چو آتش به شیهه چو ابر ۲۵

تگاور چو عنقا، دلاور چو شیر
به میدان دَوان و به جولان دلیر ۲۶

روانتر به دریا چو آبی نهنگ
دوانتر به کوه او ز کوهی پلنگ ۲۷

ز رنگ سیاهیش تیره غراب
ز باد دویدنش خیره عقاب ۲۸

چو آتش به گرمی، چو طاووس کش
کشان بر زمین موی یال و برش ۲۹

سیاه سیاوش، بهزاد نام
از این اسب بوده ست و این نیست خام ۳۰