بخش ۲۴۱ - محاصره ی طولانی شهر خمدان

چو دارای چین دید کآمد سپاه
همه خیمه ها دید بی راه و راه ۱

ببخشید دروازه ها بر سران
سرا را ذبس داد بس بیکران ۲

بیاراست باره به مردانِ مَرد
به هر برج عرّاده برپای کرد ۳

ز بس منجنیق و کمانهای چرخ
ز بیمش نهان کشته گردنده چرخ ۴

به گِردش یکی کنده بودی بزرگ
که نتوان بریدنش پیل سترگ ۵

ره از شهر ببرید و در بست آب
سپاهی و شهری یله کرد خواب ۶

سپهبد دگر روز بر گرد شهر
برآمد بدید آن گزاینده زهر ۷

دژم گشت و در کارش اندیشه کرد
پس آهنگ آن مایه ور بیشه کرد ۸

بیاورد چندان درخت بلند
که پیل از کشیدن همی شد نژند ۹

به هر جای بر منجنیقی نهاد
به سنگ گران دست را برگشاد ۱۰

کمانور ببارید تیر از دو روی
سپرور پیاده شده رزمجوی ۱۱

دو ماه این چنین رزم، پیوسته بود
ز هر دو سپه کشته و خسته بود ۱۲

گشادن نشایست خمدان به جنگ
جهان بر دل سروران گشته تنگ ۱۳

دگر باره گردان به جنگ آمدند
بسی خسته ی تیر و سنگ آمدند ۱۴

همی رزم کردند روزی دوبار
به سنگ و به پیکان زهر آبدار ۱۵

دگر چاره ماه اندر این شد درنگ
نشد باره ویران به تیر و به سنگ ۱۶

سپهدار قارن ز چاره بماند
جهان آفرین را فراوان بخواند ۱۷

خزان آمد و روزگار دمه
ز چاره بماندند گردان همه ۱۸

بسی کشته آمد ز هر دو سپاه
بسی خسته بر سنگ و گشته تباه ۱۹