هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و فداکاری سخن میگوید. او از خاکساری در برابر معشوق، دوری از دنیا، و سوز و گداز عشق مانند پروانه به دور شمع صحبت میکند. همچنین، به مفاهیمی مانند حقیقت، رازداری، و معنی نهفته در ظواهر اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۸ - سودم به خاک پایش روی نیاز خود را
سودم به خاک پایش روی نیاز خود را
فارغ شدم ز دنیا کردم نماز خود را ۱
هرگز نمی کند شمع دیگر چراغ روشن
پروانه گر نماید سوز و گداز خود را ۲
سرچشمهٔ بقا را با زلف او چه نسبت
کی می دهم به حیوان عمر دراز خود را ۳
رفتیم تا سر خم لبریز شکوه دیدیم
کردیم با صراحی افشای راز خود را ۴
پوشیده چون سعیدا معنی لباس صورت
سر حقیقت خود کردم مجاز خود را ۵
فارغ شدم ز دنیا کردم نماز خود را ۱
هرگز نمی کند شمع دیگر چراغ روشن
پروانه گر نماید سوز و گداز خود را ۲
سرچشمهٔ بقا را با زلف او چه نسبت
کی می دهم به حیوان عمر دراز خود را ۳
رفتیم تا سر خم لبریز شکوه دیدیم
کردیم با صراحی افشای راز خود را ۴
پوشیده چون سعیدا معنی لباس صورت
سر حقیقت خود کردم مجاز خود را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - الهی حل مگردان تا قیامت مشکل ما را
گوهر بعدی:شماره ۹ - حکم سخن ندادم هر دم زبان خود را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
