خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و فداکاری سخن میگوید. او از خاکساری در برابر معشوق، دوری از دنیا، و سوز و گداز عشق مانند پروانه به دور شمع صحبت میکند. همچنین، به مفاهیمی مانند حقیقت، رازداری، و معنی نهفته در ظواهر اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۸ - سودم به خاک پایش روی نیاز خود را
سودم به خاک پایش روی نیاز خود را
فارغ شدم ز دنیا کردم نماز خود را ۱
هرگز نمی کند شمع دیگر چراغ روشن
پروانه گر نماید سوز و گداز خود را ۲
سرچشمهٔ بقا را با زلف او چه نسبت
کی می دهم به حیوان عمر دراز خود را ۳
رفتیم تا سر خم لبریز شکوه دیدیم
کردیم با صراحی افشای راز خود را ۴
پوشیده چون سعیدا معنی لباس صورت
سر حقیقت خود کردم مجاز خود را ۵
فارغ شدم ز دنیا کردم نماز خود را ۱
هرگز نمی کند شمع دیگر چراغ روشن
پروانه گر نماید سوز و گداز خود را ۲
سرچشمهٔ بقا را با زلف او چه نسبت
کی می دهم به حیوان عمر دراز خود را ۳
رفتیم تا سر خم لبریز شکوه دیدیم
کردیم با صراحی افشای راز خود را ۴
پوشیده چون سعیدا معنی لباس صورت
سر حقیقت خود کردم مجاز خود را ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - الهی حل مگردان تا قیامت مشکل ما را
گوهر بعدی:شماره ۹ - حکم سخن ندادم هر دم زبان خود را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
