هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از کنترل زبان و حفظ اسرار خود سخن میگوید، از تحمل رنجها و ناملایمات زندگی میگوید و بر میهماننوازی و برابری زمانها تأکید دارد. او از عشق به عنوان تنها دغدغهی خود یاد میکند و دنیا و دین را پشت سر گذاشته است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به رنج و تفکر انتزاعی درباره زمان و عشق، نیازمند سطحی از بلوغ فکری است.
شماره ۹ - حکم سخن ندادم هر دم زبان خود را
حکم سخن ندادم هر دم زبان خود را
بیهوده وانکردم قفل دهان خود را ۱
در این چمن چو بلبل صد نیش خار خوردم
چون غنچه وانکردم راز نهان خود را ۲
هر کس قدم بیارد این خانه خانهٔ اوست
دایم چو خود شمردم من میهمان خود را ۳
یکسان حساب کردم آینده را به ماضی
نگذاشتم تفاوت هرگز زمان خود را ۴
قد خمیدهٔ ما کاری نکرد آخر
بسیار آزمودیم زور کمان خود را ۵
هر چند خاکساریم عالی است همت ما
بر صدر کس ندادیم زان آستان خود را ۶
برداشتم سعیدا دل را ز دین و دنیا
کردم به عشق، سودا سود و زیان خود را ۷
بیهوده وانکردم قفل دهان خود را ۱
در این چمن چو بلبل صد نیش خار خوردم
چون غنچه وانکردم راز نهان خود را ۲
هر کس قدم بیارد این خانه خانهٔ اوست
دایم چو خود شمردم من میهمان خود را ۳
یکسان حساب کردم آینده را به ماضی
نگذاشتم تفاوت هرگز زمان خود را ۴
قد خمیدهٔ ما کاری نکرد آخر
بسیار آزمودیم زور کمان خود را ۵
هر چند خاکساریم عالی است همت ما
بر صدر کس ندادیم زان آستان خود را ۶
برداشتم سعیدا دل را ز دین و دنیا
کردم به عشق، سودا سود و زیان خود را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸ - سودم به خاک پایش روی نیاز خود را
گوهر بعدی:شماره ۱۰ - عشق عالمسوز ما بر هم زند تدبیر را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
