هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از بی‌وفایی دنیا و مردم شکایت می‌کند و به دنبال آرامش در باده‌نوشی و عشق است. او از تعلقات مادی دوری می‌کند و امیدوار است که دعاهایش به مقصود برسد.
رده سنی: 18+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین اشاره به باده‌نوشی دارد که مناسب سنین بالاتر است.

شماره ۲۱ - مکن سؤال ز هر بی وفا وفای مرا

مکن سؤال ز هر بی وفا وفای مرا
که غیر وقت چه داند کسی صفای مرا ۱

چه نسبت است دلم را به جسم زار و نزار
که استخوان نکند صید خود همای مرا ۲

غمی ز مرگ چو آتش نداشتم دیشب
که کرد اخگر من گرم داشت جای مرا ۳

چو اهل زرق و ریا دلق من به نیل مزن
بزن به بادهٔ رنگین خم، ردای مرا ۴

اگرچه کشت مرا ناوک نگاه تو لیک
ستان ز لعل لب خویش خونبهای مرا ۵

به زور باده گشا هر گره که هست مرا
به روی آب بزن نقش بوریای مرا ۶

زیاده ده دو سه ساغر ز خود خلاصم کن
به آب و خاک خرابات زن بنای مرا ۷

به آن امید سعیدا شبی به روز آورد
که این غزل برساند به او دعای مرا ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰ - انگشت تعرض نرسیده سخنم را
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - به آب دیده کنم سبز، خط ریحان را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.