شماره ۴۰ - جلا می دهد سینه را اخگر ما

جلا می دهد سینه را اخگر ما
ز دل می برد زنگ، خاکستر ما ۱

به خون لاله سان بارها شسته ایم
سیاهی نشد پاک از دفتر ما ۲

نخواهیم سر در کشیدن به عجز
اگر تیرباران شود بر سر ما ۳

دلیل حوادث توانیم گشتن
که هر داغ شمعی است بر پیکر ما ۴

چو آیینه در پیش روشن ضمیران
عیان است از داغ ما جوهر ما ۵

چو مژگان نظر بند کردیم اگر
نیفتد ز پرواز، بال و پر ما ۶

نپوشد ز ما آنچه پوشیدنی است
شود خرقه گر آسمان در بر ما ۷

چو داریم با ماهرویان سری
نباشد بجز مهر در کشور ما ۸

مگر صحبت داغ گرم است امشب
که پروانهٔ ماست بال و پر ما ۹

سعیدا چو دلداده ای دل به دست آر
که دل می برد هر زمان دلبر ما ۱۰