شماره ۶۰ - عشق پرشور است و ما پراضطراب

عشق پرشور است و ما پراضطراب
یار بی رحم است و ما بی آب و تاب ۱

دوش زلفش در خیال من گذشت
تا سحر شب مار می دیدم به خواب ۲

چشم او را در نظر آورده ام
می توانم کرد عالم را خراب ۳

می روم از هوش و می گوید دلم
یا شراب و یا شراب و یا شراب ۴

قصد جان دارد بت عیار من
کافری را می کشد بهر ثواب ۵

شام گفتا صبح می آیم برون
ای خدایا کی برآید آفتاب؟ ۶

می پرستی از جوانان عیب نیست
طرفه ایامی است ایام شباب ۷

جملهٔ آیات قرآن نازل است
از برای مدح آن عالی جناب ۸

از می عشق آنچه می خواهی بنوش
هیچ کس را نیست دست احتساب ۹

این غزل بر وزن بیت مثنوی است
«خشم مردان خشک گرداند سحاب» ۱۰

خود دعای خود سعیدا می کند
شاه ما بادا ز جانان کامیاب ۱۱