هوش مصنوعی: این متن شعری است که به موضوعاتی مانند عشق، مستی، فلسفه زندگی، و تنهایی می‌پردازد. شاعر از استعاره‌هایی مانند باده‌نوشی، غزلخوانی، و طبیعت برای بیان احساسات عمیق و گاه متناقض استفاده می‌کند. همچنین، مفاهیمی مانند فروپاشی، آرامش، و گذر زمان نیز در این شعر قابل مشاهده است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره‌هایی به مستی و عشق دارد که برای سنین پایین‌تر مناسب نیست.

شماره ۷۲ - باده نوشی و غزلخوانی دیوانه بجاست

باده نوشی و غزلخوانی دیوانه بجاست
خنده گر نیست بجا گریهٔ مستانه بجاست ۱

آدمی را به جهان کلبهٔ تن معمور است
تا ستون نفس و آه در این خانه بجاست ۲

آسمان در حرکت از اثر یک جام است
دور برپاست اگر شیشه و پیمانه بجاست ۳

بسته در هر خم مویش دل و جانی است به زور
هر شکنجی که بر آن زلف دهد شانه بجاست ۴

شاهباز از پرش افتاد و نشیمن شد خاک
جغد پر ریخته را گوشهٔ ویرانه بجاست ۵

یار آن است که با غیر نگیرد آرام
تکیهٔ شمع به بال و پر پروانه بجاست ۶

شیشهٔ توبه ز یک قطرهٔ می آب شود
عهد ها می شکند تا می و میخانه بجاست ۷

سنبلت گشت سمن، سیر گل از یاد نرفت
عقلت آمد به سر و غفلت طفلانه بجاست ۸

همه اعضای سعیدا هدف این معنی است
سنگ طفلان نه همین بر سر دیوانه بجاست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۱ - نازک دلی که آینه دار نزاکت است
گوهر بعدی:شماره ۷۳ - یار را از من چه می پرسی بپرس از دل کجاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.