هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به جستجوی معشوق و حقیقت عشق می‌پردازد. شاعر از مفاهیمی مانند دل، محفل عاشقان، وحدت وجود، و نفی غیریت سخن می‌گوید. همچنین، از عناصری مانند لیلی و مجنون، کعبه و کنشت، و گل و بوستان برای بیان مقاصد عرفانی خود استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

شماره ۷۳ - یار را از من چه می پرسی بپرس از دل کجاست

یار را از من چه می پرسی بپرس از دل کجاست
محفل لیلی ز مجنون پرس در محمل کجاست ۱

عالمی شد کشتهٔ شمشیر غم کو شاهدی
تا برآید از میان گوید به ما قاتل کجاست ۲

سیر دارم تا سحر امشب کنشت و کعبه را
تا چراغ بی ریا روشن در این محفل کجاست ۳

ای که صد گل می کنی هر لحظه در این بوستان
جز تو در زیر زمین یک دانه بی حاصل کجاست ۴

جنگ هفتاد و دو ملت بر سر راه است و بس
ورنه غیریت میان خلق در منزل کجاست ۵

نسبت سرو چمن با قامتش عین خطاست
قامت موزون او چون سرو پا در گل کجاست ۶

طرفه عالم هاست در انفس که در آفاق نیست
آنچه پنهان کرده در دل باغبان در گل کجاست ۷

ای که می گویی سعیدا را ز جان و دل گذر
جان فدایت باد لیکن عاشقان را دل کجاست ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۲ - باده نوشی و غزلخوانی دیوانه بجاست
گوهر بعدی:شماره ۷۴ - آه گرمی که به یاد تو ز دل ها برخاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.