هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و فلسفی است که در آن شاعر از عقل، هوش، عشق، وحدت وجود، و ارتباط با حق سخن می‌گوید. او از مفاهیمی مانند دل، عرش، صهبا، و زبان رمزی برای بیان تجربیات روحانی خود استفاده می‌کند.
رده سنی: 18+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.

شماره ۱۱۰ - عقل هندوی میفروش من است

عقل هندوی میفروش من است
گل و مل پیشکار هوش من است ۱

داغ گل دل کباب صهبا خون
موسم برگ و عیش و نوش من است ۲

سخن راست همچو تیر خدنگ
از بر سینه تا به گوش من است ۳

لحن داوود و صور اسرافیل
هر دو در اصل، یک خروش من است ۴

در «بلی» متفق ز روز ازل
دل و چشم و زبان و گوش من است ۵

صبح ناگشته مرغ عرش دلم
پرزنان از خروش و جوش من است ۶

سخن تلخ باده ای ناب است
همچو زنبور نیش و نوش من است ۷

سخن حق ز عرش می شنوم
آسمان حلقه ای ز گوش من است ۸

صوفیم ابن وقت می خوانند
روز آینده فکر دوش من است ۹

صدف گوهر سخن امروز
ای سعیدا لب خموش من است ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۹ - چشمم ز گریهٔ دل ناکام روشن است
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱ - شرابخانهٔ معنی،‌دل بهوش من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.