هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و وحدت با معشوق الهی سخن میگوید و خود را از تعلقات دنیوی بری میداند. او از دل بهوش و پیالهٔ وحدت یاد میکند و بیان میکند که بار خاطر نازکدلان را به دوش میکشد. در نهایت، شاعر خود را از اهل جهان جدا میداند و اشاره میکند که چرخ کوچک ابدال، خرقهپوش اوست.
رده سنی:
18+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 18 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
شماره ۱۱۱ - شرابخانهٔ معنی،دل بهوش من است
شرابخانهٔ معنی،دل بهوش من است
پیالهٔ می وحدت، لب خموش من است ۱
برای ناقص چندی دلم نمی سوزد
جهان پر ز هوس، دیگ خام جوش من است ۲
تنم به خواهش دل جامه ای نپوشیده است
سری که بار تعلق ندیده دوش من است ۳
به هر قدم دل مسکین چو بید می لرزد
که بار خاطر نازک دلان به دوش من است ۴
چه نسبت است سعیدا مرا به اهل جهان
که چرخ کوچک ابدال، خرقه پوش من است ۵
پیالهٔ می وحدت، لب خموش من است ۱
برای ناقص چندی دلم نمی سوزد
جهان پر ز هوس، دیگ خام جوش من است ۲
تنم به خواهش دل جامه ای نپوشیده است
سری که بار تعلق ندیده دوش من است ۳
به هر قدم دل مسکین چو بید می لرزد
که بار خاطر نازک دلان به دوش من است ۴
چه نسبت است سعیدا مرا به اهل جهان
که چرخ کوچک ابدال، خرقه پوش من است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۰ - عقل هندوی میفروش من است
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲ - فتادگی چو نگین، نقش دلنشین من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.