هوش مصنوعی: این متن شعری است که به انتقاد از برخی رفتارهای نادرست در جامعه و دین‌داری ظاهری می‌پردازد. شاعر از غفلت از دین، ریا، خودبینی و تخمین‌های نادرست در زندگی انتقاد می‌کند و در عین حال، به عشق و ریاضت‌های معنوی اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم انتقادی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال پیچیده باشد و درک کامل آن نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از مسائل اجتماعی و عرفانی دارد.

شماره ۱۲۸ - غافل از دین شیوهٔ خود رسم و آیین کرده است

غافل از دین شیوهٔ خود رسم و آیین کرده است
رسم و آیین رخنه ها در خانهٔ دین کرده است ۱

شهسوار عشق در هنگامهٔ جان باختن
عیش بی اندیشه را در خانهٔ زین کرده است ۲

از شفق هر شب مس افلاک ظاهر می شود
گرچه گردون از ریاضت بیضه زرین کرده است ۳

می دهد رخ طرح با ما مدعی باز از چه روست
بیدق خود را مگر امروز فرزین کرده است؟ ۴

گر ببندد چشم خودبینی ز ما من، بهتر است
زان ریاضت ها که زاهد را خدابین کرده است ۵

شانه [زد] بر آن کمر پنداشت مو، مشاطه را
دار معذورش که او [کاری] به تخمین کرده است ۶

شد سعیدا در خیال این غزل همچون هلال
بیت ابروی تو را گویا که تضمین کرده است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۷ - غم دماغم را پریشان کرده است
گوهر بعدی:شماره ۱۲۹ - نگاه شوخ [و] دل ساده روبرو شده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.