شماره ۱۳۰ - هوشیار ای دل که او مست می ناب آمده است

هوشیار ای دل که او مست می ناب آمده است
در کنارش گیر زودی وقت دریاب آمده است ۱

هر جواهر کان نمی خواهی تو را آید به دست
گوهر مقصود در این بحر نایاب آمده است ۲

بر صفا روی او منکر چسان گردد کسی
چشم، بیت الله، ابرو طاق محراب آمده است ۳

با خیال زلف در زنجیر کردم پای دل
از تماشای رخش هرگه که بی تاب آمده است ۴

در فراقش خوابم آمد گریه می دیدم به خواب
چون شدم بیدار دیدم بر سرم آب آمده است ۵

نیمشب یاد رخش کردم منور شد جهان
غیر می داند که در این خانه مهتاب آمده است ۶

طفل اشکت گر سعیدا می رود عریان چه باک
نیست عیب این بینوا از عالم آب آمده است ۷