شماره ۱۳۸ - دلم به تیر ملامت نشانهٔ عجبی است

دلم به تیر ملامت نشانهٔ عجبی است
تنم برای حوادث بهانهٔ عجبی است ۱

خبر ز آمدن او به گوش می آید
مگر رسید قیامت، نشانهٔ عجبی است ۲

اگر رسم به وصال تو، عمر هجران را
چها گذشته بگویم فسانهٔ عجبی است ۳

بسی سفر به جهان کرده ایم و حیرانیم
که هیچ اهل ندیدیم خانهٔ عجبی است ۴

شراب نوش به قاضی و محتسب هم ده
که واجب است رعایت، زمانهٔ عجبی است ۵

طلب ز غیب سعیدا هر آنچه می خواهی
که می رسد به تو آخر خزانهٔ عجبی است ۶