هوش مصنوعی: این شعر از مولانا یا یکی از شاعران عارفانه‌سرای دیگر است که به موضوع عشق الهی و عرفانی می‌پردازد. در آن، شاعر از مفاهیمی مانند عشق، جذبه‌های روحانی، وابستگی به معشوق حقیقی و رهایی از تعلقات دنیوی سخن می‌گوید. همچنین، به داستان‌های عرفانی مانند یوسف و زلیخا و لیلی و مجنون اشاره می‌کند تا عمق عشق و فداکاری را نشان دهد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار خواهد بود. همچنین، برخی از اشارات به داستان‌های عاشقانه ممکن است نیاز به پیش‌زمینه فرهنگی و ادبی داشته باشد.

شماره ۱۴۳ - گردون، گلیم کهنهٔ غمخانهٔ کسی است

گردون، گلیم کهنهٔ غمخانهٔ کسی است
خورشید جام روزن کاشانهٔ کسی است ۱

آن نشئه ای که هر دو جهان را حیات از اوست
ته جرعه ای ز شیشه و پیمانهٔ کسی است ۲

زشتی گر آیدت به نظر طعنه اش مزن
محبوب جای دیگر و جانانهٔ کسی است ۳

جز عشق نشوم و سخن دیگری ز کس
گوشم همیشه گرم به افسانهٔ کسی است ۴

یوسف کجا و عشق زلیخا کجا یقین
این ماجرا ز همت مردانهٔ کسی است ۵

جای گرفت نیست به مجنون که عقل کل
حیران خویش گشته و دیوانهٔ کسی است ۶

دل از چراغ حسن سعیداست گرم سیر
شبگرد زلف و کاکل و پروانهٔ کسی است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴۲ - گرچه زلفت به میان بسته به یک زنجیری است
گوهر بعدی:شماره ۱۴۴ - چاک پیراهن یار و نظر پاک، یکی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.