شماره ۱۷۸ - رخ نمودی و جهان در نظرم دیگر گشت

رخ نمودی و جهان در نظرم دیگر گشت
قصد جان کردی و هر مو به تنم خنجر گشت ۱

داد و فریاد ز دست دل چون آینه ات
هر که از من سخنی گفت تو را باور گشت ۲

تا شود در هوس عشق تو انگشت نما
ماه، ابروی تو را دید و از آن لاغر گشت ۳

هر نهالی که به خوناب جگر پروردم
سبز شد برگ برآورد ولی بی برگشت ۴

دور ما آمد و زاهد به خودش می پیچد
دور عمامه به سر آمد و دوران برگشت ۵

مرده دل درد طلب را نشناسد هرگز
هر که جان داشت کی از راه محبت برگشت؟ ۶

ز آتش داغ سعیدا چه خبر در عالم
که نهان در ته پیراهن خاکستر گشت ۷