هوش مصنوعی: شاعر در این متن به توصیف حالات عاشقانه و احساسی خود در مواجهه با طبیعت، به ویژه موج و آب، می‌پردازد. او از تشبیهات زیبا برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند، مانند مقایسه خود با آب روان و موج. همچنین، از عناصر طبیعت مانند دریا، باد، و ماه برای بیان عشق و اشتیاق خود بهره می‌برد. متن پر از تصاویر شاعرانه و عاطفی است که حالات درونی شاعر را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عاطفی و شاعرانه عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

شماره ۱۹۶ - رفتم حباب وار ز خود در هوای موج

رفتم حباب وار ز خود در هوای موج
افتاده ام چو آب روان در قفای موج ۱

در دجله... موج آب اوفتادگان
دارند زیر پهلوی خود بوریای موج ۲

آب روان به یاد خرام تو هر زمان
صد چاک می زند به بر خود قبای موج ۳

ز ابروی ناز ماهوشی یاد می دهد
هر لحظه این کمانکشی دلگشای موج ۴

دیگر چه غم ز شورش و آشوب این محیط
گردیده است کشتی ما آشنای موج ۵

آمد نسیم [زلفت و خوابم] ز سر گرفت
افتاده است بر سر [من هم] هوای موج ۶

چشمم به بحر قطره زدن یاد می دهد
اشکم ناوفتاده عبث پیشوای موج ۷

تا گردد از ملامت تردامنی خلاص
افکنده است بحر به گردن ردای موج ۸

از اصل غیر فرع نشانی پدید نیست
ز این بحر کس ندیده سعیدا سوای موج ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۵ - خوشم به این مرض و انحراف طبع و مزاج
گوهر بعدی:شماره ۱۹۷ - تا کرد آن پریرخ و نامهربان خروج
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.