هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر عاشقانه، از عشق و وفاداری به معشوق سخن میگوید و آرزو میکند که هیچ چیز جز وصال معشوق برایش سودمند نباشد. او همچنین از رهایی از تعلقات دنیوی و افکار گذشته و آینده میگوید و تأکید میکند که دل نباید درگیر خیالات بیهوده شود. در پایان، شاعر برای معشوق آرزوی سلامت و دوری از آسیب میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۱۰ - مرا ز حلقهٔ آن در به در پسند مباد
مرا ز حلقهٔ آن در به در پسند مباد
چو آفتاب خلاصم از آن کمند مباد ۱
هر آن سری که بر آن آستان نگردد خم
چو حلقهٔ در آن کوی سربلند مباد ۲
رقیب اگر شکر ار خورد باده نوشش باد
مرا بجز می وصل تو سودمند مباد ۳
ز فکر ماضی و مستقبل است ظلمت عقل
که هیچ دل به خیالات چون و چند مباد ۴
همیشه ورد سعیداست حافظا این قول
که جسم نازکت آزردهٔ گزند مباد ۵
چو آفتاب خلاصم از آن کمند مباد ۱
هر آن سری که بر آن آستان نگردد خم
چو حلقهٔ در آن کوی سربلند مباد ۲
رقیب اگر شکر ار خورد باده نوشش باد
مرا بجز می وصل تو سودمند مباد ۳
ز فکر ماضی و مستقبل است ظلمت عقل
که هیچ دل به خیالات چون و چند مباد ۴
همیشه ورد سعیداست حافظا این قول
که جسم نازکت آزردهٔ گزند مباد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۹ - ای خضر خو گرفته مذاقم به آب تلخ
گوهر بعدی:شماره ۲۱۱ - هر آن که روی تو را رنگ ارغوانی داد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
