هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از سعیدا بیانگر عشق عمیق و ایثارگرانه شاعر به معشوق است. شاعر از تأثیرات عشق بر خود میگوید، از تغییر رنگ رخسار تا از دست دادن تواناییها و حتی محو شدن در درس عشق. او با وجود ضعف و ناتوانی، عشق خود را با صدای درد و الم بیان میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و استفاده از استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی مفاهیم مانند ایثار و درد عشق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۲۱۱ - هر آن که روی تو را رنگ ارغوانی داد
هر آن که روی تو را رنگ ارغوانی داد
مرا ز عشق تو رخسار زعفرانی داد ۱
نه رخ نمود، نه آراست قد، نه زلف گشود
به حسن خلق و وفا داد دلستانی داد ۲
ز ضعف مانده ام از راه جستجوی وصالت
به خاک پای تو از دست ناتوانی داد ۳
ز درس عشق تمنای علم محو نمودم
سبق ز مصحف رویش مرا روانی داد ۴
شنو ز شعر سعیدا نوای درد و الم
اگرچه داد مذاق سخن، فغانی داد ۵
مرا ز عشق تو رخسار زعفرانی داد ۱
نه رخ نمود، نه آراست قد، نه زلف گشود
به حسن خلق و وفا داد دلستانی داد ۲
ز ضعف مانده ام از راه جستجوی وصالت
به خاک پای تو از دست ناتوانی داد ۳
ز درس عشق تمنای علم محو نمودم
سبق ز مصحف رویش مرا روانی داد ۴
شنو ز شعر سعیدا نوای درد و الم
اگرچه داد مذاق سخن، فغانی داد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۰ - مرا ز حلقهٔ آن در به در پسند مباد
گوهر بعدی:شماره ۲۱۲ - شیخ گر از سنت و فرضانه می یابد مراد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.