شماره ۲۱۲ - شیخ گر از سنت و فرضانه می یابد مراد

شیخ گر از سنت و فرضانه می یابد مراد
پیر ما از شیشه و پیمانه می یابد مراد ۱

هر کجا حسن گلوسوزی است با کام من است
شمع چون روشن شود پروانه می یابد مراد ۲

مفلسان از سایهٔ بال هما مستغنیند
جغد ما از گوشهٔ ویرانه می یابد مراد ۳

زاهدا میخانه چون خلوت سرایت خاص نیست
دایم این جا محرم و بیگانه می یابد مراد ۴

بت پرستان کام از بت یافتند ای دلبران
آخر از سنگ شما دیوانه می یابد مراد ۵

رند از می، عاشق از وی، زاهد از تقوای خشک
از بتی هر کس در این بتخانه می یابد مراد ۶

از می بی دانه کام خود سعیدا تازه کرد
غیر تا از سبحهٔ صددانه می یابد مراد ۷