هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به موضوعاتی مانند عشق، رنج، استقامت و بیپروایی در برابر مشکلات میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر شعری مانند ساغر، آیینه، عندلیب و خار، بیان میکند که عاشقان و آزادگان از سختیها و تهدیدها نمیهراسند و به راه خود ادامه میدهند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'منصور' و 'دار' ممکن است نیاز به پیشینهی فرهنگی یا تاریخی داشته باشند.
شماره ۲۳۰ - ساغر از گردش ادوار چه پروا دارد
ساغر از گردش ادوار چه پروا دارد
از شکستن سر سرشار چه پروا دارد ۱
دوری از روی تو دل را ز سیاهی غم نیست
بی تو آیینه ز زنگار چه پروا دارد ۲
دل خون بستهٔ من عاشق زخم ستم است
عندلیب چمن از خار چه پروا دارد ۳
منع دل کس نتواند کند از کوی حبیب
عندلیب از در و دیوار چه پروا دارد ۴
چین نگیرد به جبین روی زمین از افلاک
کاغذ از گردش پرگار چه پروا دارد ۵
حرف حق گوی سعیدا ز جهان باک مدار
هر که منصور شد از دار چه پروا دارد ۶
از شکستن سر سرشار چه پروا دارد ۱
دوری از روی تو دل را ز سیاهی غم نیست
بی تو آیینه ز زنگار چه پروا دارد ۲
دل خون بستهٔ من عاشق زخم ستم است
عندلیب چمن از خار چه پروا دارد ۳
منع دل کس نتواند کند از کوی حبیب
عندلیب از در و دیوار چه پروا دارد ۴
چین نگیرد به جبین روی زمین از افلاک
کاغذ از گردش پرگار چه پروا دارد ۵
حرف حق گوی سعیدا ز جهان باک مدار
هر که منصور شد از دار چه پروا دارد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۹ - به هر وادی که آبادی است آن وادی جفا دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۳۱ - کسی ز سر میانش کجا خبر دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.